O projekcie

W samym centrum Gruduska, położonego w północnej części województwa mazowieckiego, do dziś znajduje się i góruje nad wsią grodzisko tzw. „Zielona Góra”. W średniowieczu była to umocniona warownia, stanowiąca część pierwszej linii obronnej na granicy prusko – mazowieckiej. W X, a najdalej XI wieku została ona zniszczona, spalona, przez niepokornych północnych sąsiadów Mazowsza, czyli Prusów. Dziś po dawnych umocnieniach i zabudowaniach na pierwszy rzut oka nie zachowały się ślady, jednak przeprowadzone na grodzisku i w jego bezpośrednim sąsiedztwie badania archeologiczne odsłoniły historię tego miejsca.
Archeolodzy znaleźli pozostałości dawnych fortyfikacji w postaci fragmentów kamiennych fundamentów dwóch wież obronnych, odkryli również zarysy wałów. Wykopaliska archeologiczne ujawniły też ślady budynków mieszkalnych (kamienne konstrukcje przyziemia domów zrębowych), półziemianek, domów o konstrukcji sumikowo- łątkowej, kamiennych pieców, palenisk oraz jam zasobowych, a zarazem historyczny początek i korzenie Gruduska. Chcąc zrekonstruować tę najstarszą, archeologicznie poświadczoną część przeszłości wsi zbudowano u podnóża grodziska, korzystając z unijnych dotacji osadę średniowieczną, będącą siedzibą Spółdzielni Socjalnej „Grodzisko”. Projekt „Grudusk. Dzień z życia średniowiecznej osady” jest próbą przeniesienia się w czasie, kiedy to osada podgrodowa, tętniła życiem. Kiedy to z daleko słychać było dźwięki piszczałek, bębenków i innych średniowiecznych instrumentów, uderzenia kowalskiego młota, śmiech rozbawionych dzieci a w powietrzu unosił się zapach gotowanej strawy… a zdarzało się też, że z osady dochodziły odgłosy zmagań wojów…